Overname 1 januari 2008

Jaaromzet 1,4 miljoen euro

Winst 37 duizend euro

Personeel 20 medewerkers

Overnamebedrag 525 duizend euro

Deal Mbo aandeelhouder

Financiering Achtergestelde lening en banklening

'Ik zou het allemaal weer doen’, zegt Ed Magnée. De medeoprichter en -directeur van Alares spreekt de woorden zonder enige twijfel uit. Magnée beleefde samen met zijn compagnon Robert van Oirschot tussen 2006 en 2008 de meest roerige periode uit z’n ondernemersleven, die nog het meest leek op een al te lange achtbaanrit.

Met aan het eind toch nog een goede afloop. Mede vanwege haar bijzondere overnameproces was Alares vorige maand in Putten finalist van de SRA Overname Award waar het uiteindelijk tweede werd.

Overnamekans

Magnée en Van Oirschot leerden elkaar kennen in het noord-Engelse Bradford, waar ze in 2001 allebei studeerden voor hun MBA. Het ondernemerschap kriebelde, maar de dotcom-krach zette het businessplan voor een innovatief adviesbureau in de kast. Enkele jaren later kwam Lysias Consulting Group op hun pad. Het adviesbureau voor vraagstukken van overheidsorganisaties wilde ook de private sector bedienen. Na enkele gesprekken kwam Alares daaruit voort.

‘Onder de vleugels van Lysias, met een 50 procentbelang voor beide partijen.’ De zolderkamer van het Amersfoortse adviesbureau bleek na enkele jaren van groei te klein en in 2006 werden de verhuisdozen ingepakt om Alares naar Den Haag te verplaatsen. Maar eerder dat jaar was er een wissel in de bestuurskamer van Lysias.

‘Er kwam een nieuwe directeur’, vertelt de Hagenees. Afkomstig uit de overheid bevestigde die de bestaande vooroordelen. ‘Het nemen van beslissingen duurde maanden, terwijl je als adviesbureau juist snel moet handelen.’ In diezelfde periode stond een evaluatie van de twee aandeelhouders op de agenda. De groeiambitie van het duo Magnée-Van Oirschot bleek zodanig te verschillen van die van de moeder dat op dezelfde voet doorgaan geen zin had. Overname van de Lysias-aandelen in het eigen bedrijf leek de beste oplossing voor Alares.

Hobbels

Maar de Amersfoorters hadden niet de intentie om hun 50 procentbelang te verkopen. Magnée en Van Oirschot hielden vast aan hun strategie en schreven na een jaar van moeizaam onderhandelen een buitengewone algemene vergadering van aandeelhouders (BavA) uit. ‘Daardoor móesten ze wel op komen dagen’, vertelt Magnée. Tijdens de BavA stemde Lysias in met een verkoop van de aandelen en werden de notulen ondertekend.

Maar twee maanden later, toen Magnée dacht dat de buit binnen was, verscheurde Lysias dat verslag alsnog. ‘Toen zijn we samen met Ad Hendriksen en Dennis van Heteren van JAN© Accountants & Belastingadviseurs naar de raad van commissarissen gestapt. De directeur kreeg ter plekke de opdracht om de onderhandelingen over de verkoopprijs in gang te zetten’, aldus Magnée. Halverwege 2008 was er een definitieve overeenstemming voor de overname. In het najaar leek er geen vuiltje meer aan de lucht.

Huisbankier

ABN Amro wilde de lening voor de overname verstrekken. ‘Op vrijdagmiddag waren ze akkoord, de maandag erna belden ze met de mededeling dat ze waren overgenomen en de financiering niet doorging.’ Uiteindelijk stapte ING snel in, maar onder minder gunstige voorwaarden. ‘De financiële crisis bereikte Nederland, waardoor ING een hoger rentepercentage vroeg. ‘Daar werd ik niet vrolijk van, maar ik was allang blij dat de deal rondkwam’, relativeert Magnée.

Toch bleef het spannend. De nieuwe Lysias-directeur was van plan op 24 december met sabbatical te gaan. ‘We hebben heel veel druk op Lysias gezet voor de handtekening, want wij wilden met terugwerkende kracht per 1 januari 2008 zelfstandig zijn. Bovendien zou de helft van de jaarwinst naar Lysias gaan als dat niet gebeurde’, legt de Hagenees uit. Op 22 december werd het contract ondertekend.